Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2007

Αδηφάγο ζώο...


Ζώο αδηφάγο ο έρως.

'Οσο τον τρέφεις, τόσο μεγαλώνει και ειδικά στην αρχη που ολα μέσα του λάμπουν, καθαρές χειμώδεις αποχρώσεις.

Η υπερβολή της ανεξέλεκτης ελευθερίας του σε εθίζει τόσο όσο να νιώθεις την πλήρη εξάρτηση του.

Εξαρτήσεις αυθόρμητου πόθου, χαράς, πόνου, και απελπισίας.

Σε αναγκάζει εύκολα να συγχωρείς, εύκολα να μισείς, εύκολα να αγαπάς κι ακόμα πιο εύκολα να κλαις, να πιστεύεις, να χαρίζεσα και φυσικά να χαραμίζεσαι...


Απόσπασμα απο το βιβλίο "Το υστερόγαφο μιας συγνώμης"

31 σχόλια:

Aggelos Spyrou είπε...

"Ζώο αδηφάγο ο έρως".

Τι πιο αδηφάγο απ' τον άνθρωπο;

Ίσως ο έρωτας να είναι τελικά ένας άγριος άνθρωπος.

Ελπίζω όχι... Φοβάμαι ναι...

Talisker είπε...

Ο αγριος αδηφαγος ερωτας,
ειναι ενα ζωο που εχουμε μεσα μας ...
το ταίζουμε
το ποτιζουμε
του δινουμε οξυγονο..

εμεις ...

κι ευκολα ..
οταν το ενστικτο της αυτοσυντηρησης επαναστατει...

το αφηνουμε να ψοφησει..
και παλι μεσα μας ...

καταληγω λοιπον
πως δεν υπαρχει ερωτας αν δεν θελω να υπαρξει..

κι οταν θελω ..
ειναι καθαρα για μενα απο μενα...


Ετσι σαν ανθρωπος
ειμαι Χειροτερο Ζωο...

απ' τον αδυναμο τελικα ερωτα ..

......που εγω συντηρω!

Αλεξάνδρα είπε...

Ομορφο απόσπασμα από ένα βιβλίο που θα είναι το επόμενο που θα διαβάσω...

Αχ σε πόσους μπελάδες μας βάζει ο έρωτας, αλλά πόσο άδεια θα ήταν η ζωή μας χωρίς αυτόν...

Το χειρότερο είναι η διαπίστωση πως χαραμίστηκες...

Φιλί

iLiAs είπε...

..ίσως να είναι κι έτσι οπως λέει η Φαίδρα, αλλά μπορεί να είναι κι αυτό που σπάει τη μονοτονία της ζωής μας!

Καλό βράδυ! :)

δημήτρης βαρβαρήγος είπε...

@ Aggelos Spyrou...
Άσχημη συμπεριφορά η αγριάδα, αλίμονο στον έρωτα που θα πέσει σε άσχετα χέρια...

Χαιρετώ...

δημήτρης βαρβαρήγος είπε...

@talisker...
Το ομορφότερο ζώο που ζει και θεριεύει μέσα μας, γιατί τρέφεται απ' όλα μας τα συναισθήματα.

Καλό βράδυ...

δημήτρης βαρβαρήγος είπε...

@αλεξάνδρα...
Όλες τις απόψεις γύρω από αυτό το θέμα τις βρίσκω απολύτως σωστές, αφού αυτός, ο έρωτας, είναι πολυπρόσωπος και άρα είναι διαφορετικά εκφρασμένος στον κάθε άνθρωπο.
Σίγουρα καλή μου Αλεξάνδρα, θα ήταν άδεια η ζωή μας χωρίς αυτόν.

Φιλιά, καλό βράδυ...

δημήτρης βαρβαρήγος είπε...

@ilias...
Και βέβαια, φίλε Ηλία θα ήταν μονότονη η ζωή μας αν δεν τον γνωρίζαμε.

Χαιρετώ...

Ελενη Στασινου είπε...

Εσύ μιλάς από θέση ισχύος φίλε μου.
Δεν έχουμε πολλοί μια "μπουγατσίτσα" να ομορφαίνει τις μέρες μας. Κλέβουμε λοιπόν χαρές από τους άλλους και προσπαθούμε να μη σκεφτόμαστε αν και τι και πόσα χάσαμε....
Μετά μισό μήνα κατάφερα να μπώ για μισή ώρα. Κάτι είναι κι αυτό ε;
Εσύ ξέρεις.
Να πιούμε καφέ στο νέο χώρο; Σε περιμένουμε
Καλό βράδυ.

MOIRA είπε...

Το βιβλίο σου , ήταν απλά εξαιρετικό..
κ κει που οι λέξεις φαντάζουν φτωχές..εμένα με κατέκλυσε βαθύς πόνος διαβάζοντας το..Ζωντανό συναίσθημα!!!


όσο για τον έρωτα..
πως άραγε μπορούμε να τον αποκαλούμε"ζώο"..αφού έτσι συνήθως δνε τον βιώνουμε;
εννοώ με το ένστικτο..

Καλή σου μέρα..
Ιωάννα..

tanguera είπε...

Οι εξαναγκασμοί και το εύκολο είναι δυο λέξεις που σιχαίνομαι. Ωστόσο, χωρίς αυτόν τον αλήτη ποιός μπορεί να ζήσει και να βρει μια σταλιά νοήματος στην ύπαρξή του; Υποκύπτω δειλά μετά από καιρό στην αγκαλιά του και πληρώνω το τίμημα.
Καλώς σε βρήκα

δημήτρης βαρβαρήγος είπε...

@ ελενη στασινου...

γεια σου Ελένη, έτσι κι αλλιώς η ζωή μια προσπάθεια πάντα.

Καλή δύναμη!.-

δημήτρης βαρβαρήγος είπε...

@ moira...
Ιωάννα, πόσες εμπειρίες πρέπει να έχεις μα την αλήθεια για να κατακλύζεσαι από πόνο μέσα από μια ανάγνωση!

Σε ευχαριστώ...πολύ συγκινητική η κριτική σου.

Όσο για τον έρωτα Ιωάννα, πάνω από ένστικτο είναι και συναίσθημα,θεωρώ.

Να είσαι καλά!!!

δημήτρης βαρβαρήγος είπε...

@tanguera...

τα πάντα έχουν δύο όψεις.
Φυσικό, η άλλη όψη του έρωτα να είναι ο πόνος.
Κι αν κατι ήρθε, ζήσε το με όποιο τίμημα.

καλώς να ξανάρθεις...

tanguera είπε...

Εδώ και καιρό έχω διαγράψει τις δυαδικότητες και τις διπλές όψεις των πραγμάτων.
Ο έρωτας είναι έρωτας.
Είναι ένας και μοναδικός.
Όπως και το κέρμα.
Κορώνα ή γράμματα...?
Τι σημασία έχουν όλα αυτά, όταν έχω το κέρμα.
Παίξε αφού κερδισμένοι και χαμένοι είμαστε όλοι ταυτόχρονα.
Καλώς ή κακώς ξαναήρθα.

kalynama είπε...

είναι ωραίος ο έρωτας...σε ταξιδεύει..
αξίζει να αφήσεις τον εαυτό σου ελεύθερο να νιώσει, να ζήσει, να κλάψει, να πονέσει, να γελάσει...
Κι όταν μετά έρθει και η αγάπη και συμβιώσει μαζί του, τότε όλα γύρω μας γίνονται πιο φωτεινά, πιο μαγικά..
Δεν ονειροβατώ..απλά ζω!

Την καλησπέρα μου :-)

maya είπε...

ωραίο απόσπασμα...
δεν μπόρεσα να ταυτιστώ με την ηρωίδα αλλά την κατάλαβα πολύ, την πόνεσα. και πιο πολύ την πράξη της φίλης της...συνταρακτική.

καλή μας εβδομάδα
χχχχχχχχ

δημήτρης βαρβαρήγος είπε...

@tanguera...
Ναι ο έρωτας είναι ένας και μοναδικός, όπως και ο θάνατος.

Δυο άκρα αντίθετα.

Στο ένα γεγονός υπάρχουν τα αισθήματα, στο άλλο όχι...

Καλημέρα.

δημήτρης βαρβαρήγος είπε...

@kalynama...
Είναι όμορφο το ταξίδι της αγάπης.
Εσωτερική ολοκλήρωση και γαλήνη ψυχική.

Καλώς ήρθες...

δημήτρης βαρβαρήγος είπε...

@maya...
Ιστορίες ανθρώπων, τι πιο μαγικό να αναγνωρίζεις τους πόθους και τα πάθη τους μέσα από μια ιστορία.

Να είσαι καλά!!!

tanguera είπε...

Ίσως ο έρωτας να είναι ένας μικρός ή μεγάλος θάνατος
και ο θάνατος να είναι ο μεγαλύτερος, ο πιο τυφλός έρωτας του ανθρώπου.
Όλοι τελικά σ' αυτόν δινόμαστε.
"Ο έρωτας και ο θάνατος ίδια σπαθιά βαστούνε" όπως λένε και οι φίλοι μας οι καλλιτέχνες.
Δεν γνωρίζω για το θάνατο περισσότερα.
Ικασίες.
Ούτε για τον έρωτα θυμάμαι και πολλά.
Ωστόσο, δεν θα στολίσω περισσότερο τις στιγμές με λέξεις.
Είτε το κάνω είτε όχι είμαι καταδικασμένη και στην ύπαρξη και στην ανυπαρξία.
Κάτι άπιαστο ρε παιδιά...
Κάτι αιώνιο...
Φτάνει. Ξαναγίνομαι διακοσμήτρια.
Και να φανταστείς το μόνο που θέλω είναι να είμαι άνθρωπος.
Να σαι καλά.

δημήτρης βαρβαρήγος είπε...

@tanguera...

Καλώς σε βρίσκω πάλι στα μέρη μου.
Είναι πολύ καλό να είσαι Άνθρωπος.
Αυτό, δηλαδή, να αισθάνεσαι άνθρωπος, είναι η αιώνια ομορφιά κι αυτήν χαιρόμαστε όσο τη ζούμε.

Καλό βράδυ...

tanguera είπε...

Αιώνια λύτρωση και κατάρα αυτοστιγμεί.
Όμως αυτό είναι το "είναι".
Και ο έρωτας ζώο αδηφάγο.
Σε αναγκάζει να υποταχτείς σε ένα παιχνίδι άνευ σημασίας για το αποτέλεσμα.
Παράλογος και αδηφάγος όπως η ζωή.
Σε αναγκάζει να ξεχάσεις τους ετεροπροσδιορισμούς και αυτοπροσδιορισμούς.
Σε αναγκάζει να γίνεις καθρέφτης απέναντι σε καθρέφτη.
Μήπως το παρατραβάω;
:)

karizoni είπε...

Πολύ ωραίο κείμενο Δημήτρη και πολύ ωραία και η συνέντευξή σου που την διάβασα σήμερα. Στην πρώτη ευκαιρία θα πάρω και το βιβλίο σου.΄Εμαθα από τον Ήχο πλάγιο μόνο ότι το παρουσιάζεις στην Αθήνα στις 3.12.Στις 2.12. παρουσιάζω κι εγώ το δικό μου το Μεγάλο Αλγέρι στην Λέσχη Ανάγνωσης.Δυστυχώς δεν μπορώ να έρθω να σ΄ακούσω .Μπορεί όμως να περάσω από το στέκι σας ένα Σάββατο αν βρεθώ στην Αθήνα. Να ξέρεις ότι το μυθιστόρημά μου τσάι με τον Καβάφη είναι για την Αλεξάνδρεια του 30 .Ο τόπος μας είναι κοινός. Αν βρεθούμε θα σου το δώσω.

δημήτρης βαρβαρήγος είπε...

@tanguera...
Το αποτέλεσμα γνωστό, έτσι ή αλλιώς, όλα περνούν, απομυθοποούνται στο χρόνο.
Σιγά μην αντισταθεί κάποιος έρωτας.
Ακόμη και η μεγάλοι ζουν μόνο μέσα στη λογοτεχνία.

Όμως ότι ζήσαμε θυμόμαστε... ότι ζήσαμε μας κάνουν ανθρώπινους, γεμάτους αισθήματα...

Να είσαι καλά!!!

ΥΓ. Πες μου τι σημαίνει το όνομα σου {tanguera}

δημήτρης βαρβαρήγος είπε...

@Καριζονι...
Καλώς την. Ευχαριστώ για τα ζεστά σου λόγια και καλή επιτυχία στην εκδήλωση σου.
Θα είναι χαρά να έρθεις κάποιο Σάββατο στον πολυχώρο.
Εγώ αγόρασα το βιβλίο σου "Ο άγγελος μου ήταν έκπτωτος". Θα το διαβάσω και θα σου γράψω.
Κοινό τόπο έτσι κι αλλιώς έχουμε κι όταν με το καλό συναντηθούμε θα έχουμε πολλά να πούμε.

Να είσαι καλά.

tanguera είπε...

Tanguera είναι η γυναίκα που χορεύει tango.

Καλημέρα

δημήτρης βαρβαρήγος είπε...

@tanguera...
Πολύ ρομαντική η επιλογή σου.
Tango, ξέρεις να χορεύεις;

Καλησπέρα.

tanguera είπε...

Ναι είναι η απάντηση με πολύ θάρρος και λίγο θράσος. Χορεύω περίπου ένα χρόνο αλλά η αλήθεια είναι πως για να υποστηρίξει κανείς πως χορεύει θα πρέπει να ασχολείται χρόνια με τον συγκεκριμένο χορό...Πολύ ιδιαίτερη κατάσταση

δημήτρης βαρβαρήγος είπε...

@tanguera...
Το ξέρω, το Tango, είναι πάθος, είναι πόθος, είναι έρωτας. Θέλει να του δίνεις την ψυχή σου.

Όμως το ότι το χορεύεις και μόνο είναι σημαντικό και πολύ εκλεπτισμένο χόμπυ.

Μου αρέσει...
:)

tanguera είπε...

:)